Vitrine

Om de zoveel maanden is het tijd voor een nieuwe vitrine. De vorige hing er alweer een hele poos.





Mijn verzameling oude atlassen kwam ook nu goed van pas.
Vouwen brengt rust, en de laatste stap in dit vouwproces (blazen!) zorgt elke keer opnieuw voor verwondering.

Vogels

Een tijdje geleden naaide ik de tuniek uit 'Zo Geknipt 2'. Die viel erg in de smaak.
Meteen erna knipte ik stof voor een tweede exemplaar. De stofdelen bleven echter liggen tot deze week. Gelukkig past het nog!





De grote lap vogelstof ligt al jaren in de kast, en ik maakte er al verschillende keren gebruik van. Ik blijf ze mooi vinden.





Voor het jarige buurmeisje maakte ik een toilettasje.




De vogelstof is nog steeds niet op, maar komt zeker nog van pas.

Fisher Price

Ik ben dol op oude Fisher Price. Ik vind het prachtig vormgegeven en écht tof speelgoed.

Toen Nona geboren werd, ondertussen bijna elf jaar geleden, stond zelfs haar geboortekaartje in teken van Fisher Price. GeboortekaartjeS, eigenlijk, want het kindeke werd aangekondigd met vier verschillende kaartjes. Een reclame-affiche uit 1958 zorgde voor inspiratie.



Door de jaren heen groeide de verzameling.
Het zijn vooral de 'mannetjes' die me kunnen bekoren. Op elke rommelmarkt en in elke kringwinkel ga ik er naar op zoek. Uren en uren heeft Nona met die mannetjes gespeeld. En nog steeds haalt ze ze soms nog eens boven.





Toen Joke me vertelde dat ze het 'hondje-van-de-mannetjes' op stof zou laten drukken stond ik te springen om mee te bestellen.
Ik maakte een rimpelrokje, volgens de handleiding van Mina Dotter.





Omdat rokjes eerder 'beperkt' houdbaar zijn, naaide ik ook nog een kussen.





Ik droom van een een grote vitrinekast, om alle mannetjes een ereplek in huis te geven.
En ondertussen adopteer ik met liefde nog veel meer mannetjes!

Juf

De vakantie staat voor de deur. Tijd om die geweldige juffen in de bloemetjes te zetten.
Net als voorgaande jaren maakte ik met alle kinderen van de klas van Nona (én met de kinderen het andere vijfde leerjaar) een dank-je-wel.

Vorig jaar deden we iets met zaad. Wat we de jaren ervoor maakten kan je hier nog eens herlezen. Dit jaar haalde ik stof en textielstiften boven, en maakten we lappendekens. Elk kind mocht een wit lapje versieren.
Alle lapjes samen vormen een deken.





Enkele details: alle vierkantjes zijn 18*18 cm. De gebruikte stoffen zijn van Soft Cactus. De voorkant werd verstevigd met de iets vollere Vlieseline H630, voor een steviger geheel.







De dekens zijn 146*146 cm groot en zitten vol herinneringen.





De juffen krijgen hun cadeau traditiegetrouw tijdens een BBQ in het park. Het is elke keer weer een gezellig samenzijn van juffen, ouders en kinderen. We nemen afscheid van de juffen en van elkaar, en zetten de vakantie feestelijk in!



Volgend jaar start Nona in het zesde leerjaar. Nog één jaar lagere school te gaan. Slik!

Cactushandleiding

Een tijdje geleden maakte ik vilten cactusjes. Tijd voor een handleiding!
Benodigdheden: een klein bloempotje, vilt en bijpassend garen, kartelschaar, vulling, lijm en kleine steentjes.

Neem een klein bloempotje. Maak op basis daarvan een mal voor de cactus, zodat die precies in het potje past.
Knip, met behulp van de mal, de vilt. Voor één cactus heb je vier 'viltjes' nodig. 

Naai de delen per twee samen langs de rand. Knip daarna de randen bij met de kartelschaar.

Leg nu beide delen op elkaar, en stik middellijn, van boven naar beneden. Zo bekom je aan de onderkant vier gaatjes. Die zijn niet zo groot, maar met een beetje geduld (en met behulp van een fijn stokje) kan je de cactus opvullen. Ik vul ze goed, zo voelt de cactus stevig aan.

Vervolgens doe je lijm op de onderkant en plak je de cactus in het potje. 

Daarna vul je het potje op met steentjes.

Klaar!

Tuniek

De tuniek uit 'Zo Geknipt 2' stond hier al lang op de planning. Het patroon moet je zelf tekenen (aan de hand van de matentabel in het boek), en bestaat uit meetkundige figuren.
En tòch past het jurkje wonderwel!

Ik verwerkte een meter stof die ik in een ver verleden meebracht uit Berlijn, en haalde mijn favoriete Petit Pan-knoopjes boven. Mijn kleine tienjarige past perfect in maat 140.

Een ideaal zomerjurkje!

Cactus

Ik naaide kleine vilten cactusjes. Eenvoudig om te maken, en snel klaar!



De cactusjes dienen hier als toi-toi-toi. Dat is een theatergebruik, waarbij je elkaar voor de première iets geeft, bij wijze van geluksbrenger. De voorstelling vindt plaats in een voormalige cactuskwekerij, vandaar...





Evengoed zijn ze een heel fijn klein geschenkje.
Zal ik er een handleiding van maken?